ഉടലിണ്റ്റെ പ്രസ്താവനകള്‍

ഒരാളില്‍ നിന്ന്‌ 
മറ്റൊരാളിലേക്ക്‌ 
വീണ്ടും വേറൊരാളിലേക്ക്‌ 
കാറ്റിലൂടെ കാഴ്ചയിലൂടെ 
പകരുന്നുണ്ട്‌ 

വിരസതയുമായുള്ള സന്ധിസംഭാഷണം 
പരാജയപ്പെടുമ്പോള്‍ 
ലെക്ചറുകള്‍ 
പൊളിക്കാത്ത തേങ്ങ പോലെ 
തലയ്ക്കുള്ളില്‍ ഉരുളുമ്പോള്‍ 
അധികപ്രസംഗത്തിണ്റ്റെ വായ്നാറ്റം 
മുഖത്തടിക്കുമ്പോള്‍ 
അടിവയറ്റില്‍നിന്നുരുണ്ട്‌ കയറി 
ക്ഷമയുടെ 
അടച്ചുപൂട്ടിയ വായ്പൂട്ട്‌ തകര്‍ത്ത്‌ 
നാറുന്ന വായുവിണ്റ്റെ 
സ്വാതന്ത്യ്രപ്രഖ്യാപനം 

കോട്ടുവാ
ഒരു പ്രസ്താവനയാണ്‌ 

ഏമ്പക്കവും 
ഒരു പ്രസ്താവനയാണ്‌ 

കുത്തിനിറച്ച വയറില്‍ 
ഇടംകിട്ടാതെ ഞെരുങ്ങുന്ന 
വായുവിണ്റ്റെ പ്രതിഷേധം 

പത്തായം പെറ്റ്‌ 
ചക്കി കുത്തി 
നിറച്ചുണ്ട കാലത്തിണ്റ്റെ 
പുളിച്ചുതികട്ടല്‍ 

വീര്‍ത്ത കുമ്പയില്‍ തടവി 
ഒഴിഞ്ഞ വയറിണ്റ്റെ നേര്‍ക്ക്‌ 
ഒരാട്ട്‌ 

ഏമ്പക്കവും
ഒരു പ്രസ്താവനയാണ്‌.

നഷ്ടം

എനിക്ക്‌ കിട്ടിയ ആദ്യ പ്രണയസമ്മാനം 
തീപ്പെട്ടി കൂട്ടിലടച്ച 
പൂത്താങ്കീരി 
രാത്രി മുഴുവന്‍ 
അത്‌ ചിലച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു 

കാലത്തെണീറ്റപ്പോള്‍ 
ഒഴിഞ്ഞ തീപ്പെട്ടിക്കൂട്‌ മാത്രം 
പക്ഷേ 
ഉള്ളില്‍ പൂത്താങ്കീരി 
നിര്‍ത്താതെ ചിലച്ചു 

അന്ന്‌ ചിലച്ച പൂത്താങ്കീരി 
മൌനമായിട്ടും 
ഉള്ളില്‍ 
ഒഴിഞ്ഞ തീപ്പെട്ടിക്കൂട്‌ സൂക്ഷിച്ചു 

പക്ഷേ 
എപ്പോഴാണ്‌ 
എവിടെയാണ്‌ 
ആ തീപ്പെട്ടിക്കൂട്‌
കളഞ്ഞുപോയത്‌...

അശരീരി

തല ചായ്ക്കാന്‍ 
ഒരിലയുടെ തണല്‍ തേടി 
അലഞ്ഞ്‌ തളര്‍ന്ന 
വെയില്‍ ഓര്‍ത്തു, 
ഇവിടെ ഒരു കാടുണ്ടായിരുന്നു 

പരുപരുത്ത ഉടലുകള്‍ 
തമ്മിലുരസി 
മുറിഞ്ഞു നീറുമ്പോള്‍ 
പണ്ട്‌ ഇക്കിളി കൊള്ളിച്ച 
നീര്‍കൈകളെ ഓര്‍ത്തുകൊണ്ട്‌ 
ചെറുകല്ലുകള്‍ പറഞ്ഞു, 
ഇതിലെ ഒരു പുഴ ഒഴുകിയിരുന്നു 

നീരറ്റ്‌ ഉണങ്ങിത്തരിച്ച 
കൊമ്പ്‌ കൊണ്ട്‌ 
നോവുന്ന കാലടികള്‍ 
പൂമ്പൊടിയുടെ മദസ്പര്‍ശം 
ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ 
പൂമ്പാറ്റ മൊഴിഞ്ഞു, 
ഈ മരത്തിലും പൂക്കള്‍ വിരിഞ്ഞിരുന്നു 

തലോടി കുളിര്‍പ്പിക്കാന്‍ 
സ്വയം കുളിരണിയാന്‍ 
ജീവനുള്ള ഒരു നാമ്പ്‌ തേടി 
കാറ്റ്‌ നാലുപാടും ചിതറി വീശവേ 
ഒരശരീരി കേട്ടു
ഇവിടെ മനുഷ്യന്‍ ജീവിച്ചിരുന്നു.

ഒരു മുത്തശ്ശിക്കഥ

പര്‍വ്വതം പറഞ്ഞു: 
കാറ്റിനെ തടുത്ത്‌ 
നീര്‍വാഹിയായ മേഘങ്ങളെ തടുത്ത്‌ 
താഴ്‌വരയില്‍ മഴപെയ്യിക്കുന്നത്‌ 
ഞാനാണ്‌ 
ഞാനില്ലെങ്കില്‍ 
ഇവിടം മരുപ്പറമ്പാകും 
മനുഷ്യനും സര്‍വ്വ ജീവജാലങ്ങള്‍ക്കും 
സര്‍വ്വനാശം സംഭവിക്കും 

നീര്‍ത്തടങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു: 
നീ പെയ്യിക്കുന്ന മഴവെള്ളം 
നേരെ ഒലിച്ച്‌ കടലില്‍ പോകാതെ 
തടഞ്ഞ്‌ നിര്‍ത്തി 
മണ്ണിണ്റ്റെ ഉള്‍ത്തടങ്ങളിലിറക്കി 
കനിവിണ്റ്റെ ഉറവാക്കുന്നത്‌ 
ഞാനാണ്‌ 
നീ എത്ര പെയ്താലും 
ഞാനില്ലെങ്കില്‍ 
ഇവിടം മരുഭൂമി തന്നെ 

അപ്പോള്‍ 
ചെറിയ മനുഷ്യന്‍ വന്നു 
അവന്‍ വന്നത്‌ 
നീണ്ട കോമ്പല്ലും 
കൂര്‍ത്ത നഖങ്ങളുമുള്ള 
ഭീമാകാരനായ 
യന്ത്ര മൃഗത്തിണ്റ്റെ പുറത്തേറിയാണ്‌ 

വളരെ പെട്ടെന്ന്‌ 
പര്‍വ്വതം നിന്നയിടം നിരപ്പായി 
നീര്‍ത്തടങ്ങള്‍ 
മണ്ണട്ടികള്‍ വീണ്‌ തൂര്‍ന്നു 
കനിവിണ്റ്റെ ഉറവകള്‍ 
ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചു 

യന്ത്രമൃഗത്തിണ്റ്റെ പുറത്തേറി നിന്ന 
ചെറിയ മനുഷ്യന്‍ 
കണ്ണ്‌ കൊണ്ട്‌ 
ഒരു ചോദ്യമെറിഞ്ഞു 
അനന്തരം 
സ്വയം ഒരു ചോദ്യമായി 
മാനം മുട്ടെ ഉയര്‍ന്നു

പരിണാമം

രണ്ട്‌ വാളുകള്‍ 
നിരന്തരം പോരിലായിരുന്നു 
പരസ്പരം വെട്ടി വെട്ടി 
രണ്ടിണ്റ്റേയും 
വാള്‍ത്തല ഒടിഞ്ഞു 

നാളുകള്‍ കഴിയവേ 
പോരടിച്ച്‌ മടുത്ത അവര്‍ക്ക്‌ 
തിരിച്ചറിവുണ്ടായി 
ഇത്രനാളും 
പരസ്പരം പോരടിച്ചതുകൊണ്ട്‌ 
എന്ത്‌ നേട്ടമുണ്ടായി? 
അവര്‍ സ്വയം ചോദിച്ചു 
പിന്നെ അന്യോന്യം ചോദിച്ചു 

പോര്‌ നിര്‍ത്തി 
അവര്‍ ഒന്നായി 
കൂടുതല്‍ തിളക്കമുള്ള 
കൂടുതല്‍ കനമുള്ള 
മുനയൊടിയാത്ത വാള്‍ത്തലയുള്ള 
ഒരു വാള്‌ 

അപ്പോഴാണ്‌ 
ദൂരെ 
പുതിയൊരു വാള്‍ത്തല ഉയരുന്നത്‌ 
അവന്‍ കണ്ടത്‌ 
വര്‍ദ്ധിതവീര്യത്തോടെ 
കൂടുതല്‍ ശക്തിയോടെ 
രാകിമിനുക്കിയ മൂര്‍ച്ചയോടെ 
പുതിയ ശത്രുവിണ്റ്റെ നേരെ 
അവന്‍ മുന്നോട്ട്‌ നീങ്ങി
പുതിയൊരു പോരിനായി.

പരിണാമം

രണ്ട്‌ വാളുകള്‍ 
നിരന്തരം പോരിലായിരുന്നു 
പരസ്പരം വെട്ടി വെട്ടി 
രണ്ടിണ്റ്റേയും വാള്‍ത്തല ഒടിഞ്ഞു 

നാളുകള്‍ കഴിയവേ 
പോരടിച്ച്‌ മടുത്ത അവര്‍ക്ക്‌ 
തിരിച്ചറിവുണ്ടായി 
ഇത്രനാളും 
പരസ്പരം പോരടിച്ചതുകൊണ്ട്‌ 
എന്ത്‌ നേട്ടമുണ്ടായി? 
അവര്‍ സ്വയം ചോദിച്ചു 
പിന്നെ അന്യോന്യം ചോദിച്ചു 

പോര്‌ നിര്‍ത്തി 
അവര്‍ ഒന്നായി 
കൂടുതല്‍ തിളക്കമുള്ള 
കൂടുതല്‍ കനമുള്ള 
മുനയൊടിയാത്ത വാള്‍ത്തലയുള്ള 
ഒരു വാള്‌ 

അപ്പോഴാണ്‌ 
ദൂരെ 
പുതിയൊരു വാള്‍ത്തല ഉയരുന്നത്‌ 
അവന്‍ കണ്ടത്‌ 
വര്‍ദ്ധിതവീര്യത്തോടെ 
കൂടുതല്‍ ശക്തിയോടെ 
രാകിമിനുക്കിയ മൂര്‍ച്ചയോടെ 
പുതിയ ശത്രുവിണ്റ്റെ നേരെ 
അവന്‍ മുന്നോട്ട്‌ നീങ്ങി
പുതിയൊരു പോരിനായി.

കാഴ്ചക്കപ്പുറം

മുഖപടം മറയ്ക്കുന്നുണ്ട്‌ 
ഒരു മുഖം 
എന്നാല്‍ തെളിയുന്നുണ്ട്‌ 
ഒരു നൂറ്‌ കണ്ണുകളിലെ പിടപ്പ്‌ 
കവിളുകളിലെ തുടുപ്പ്‌ 
ചുണ്ടുകളിലെ ചോപ്പ്‌ 

തുറക്കാത്ത തിരശ്ശീലയ്ക്ക്‌ പിന്നില്‍ 
ഒന്നല്ല
പലതാണ്‌ നാടകം

വിളമ്പാവതല്ല 
അടഞ്ഞിരിക്കുന്ന പാത്രം 
നാവിലറിയിക്കുന്ന
രുചി തന്‍ മേളം

അടഞ്ഞുകിടക്കുന്ന 
ഓരോ വതിലിനപ്പുറത്തുമുണ്ട്‌ 
ഭാവനകളുടെ ഇണചേരല്‍ 

കാഴ്ചകളുടെ 
ആധിക്യം കൊണ്ടായിരിക്കുമോ 
അന്ധണ്റ്റെ കണ്ണുകള്‍ 
അടഞ്ഞുതന്നെയിരിക്കുന്നത്‌...

വേണ്ടാതായത്‌

മുറത്തില്‍ ചേറി 
കല്ലും ചത്തയും 
പെറുക്കിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ 
മുത്തശ്ശി 
പഴഞ്ചൊല്ല്‌ പറഞ്ഞു 

ചൂലെടുത്ത്‌ 
മാറാലയും പൊടിയും 
തൂത്ത്‌ കളയുമ്പോള്‍ 
ചേട്ട കയറാതിരിക്കാന്‍ 
പ്രാക്ക്‌ കൊണ്ടൊരു വേലി കെട്ടി 

കല്ലും ചത്തയുമില്ലാതെ 
പോളീഷ്‌ ചെയ്ത അരിയാണിപ്പോള്‍ 
മിനുമിനുപ്പുള്ള തറയും 
മാറാല കെട്ടാത്ത ചുമരുകളും 

അടുക്കളപ്പുറത്തെങ്ങോ 
ആരും കാണാതെ കിടപ്പുണ്ട്‌ 
പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞ മുറവും
കെട്ടഴിഞ്ഞ ചൂലും

അപായം

നീങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരുന്ന തീവണ്ടി
പെട്ടെന്ന്‌ നിന്നു
ആരോ അപായചങ്ങല വലിച്ചെന്ന്‌ തോന്നുന്നു
ആര്‍ക്കോ വണ്ടി തട്ടിയതായിരിക്കാം

തീവണ്ടി മുന്നോട്ട്‌ പായവേ
പിന്നോട്ട്‌,
ഓര്‍മ്മയിലേയ്ക്ക്‌,
വിസ്മൃതിയിലേക്ക്‌
ഒരു നിശ്ചയം
 ഊളിയിട്ടതായിരിക്കുമോ
അതോ
മുന്നോട്ടുള്ള യാത്രയില്‍
ഇനി നീ വേണ്ടെന്ന ചിന്തയാകുമോ
 ഒരു തള്ളലായ്‌ താഴെ വീണത്‌

മരുന്നിണ്റ്റെ കുറിപ്പടിയുമായി
ആസ്പത്രിയില്‍ നിന്ന്‌
 വൃദ്ധസദനത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയില്‍
തീവണ്ടി വരുന്നത്‌ കാണാതെ
നിര്‍ത്താതെയുള്ള ഹോണടി കേള്‍ക്കാതെ
ഒരാള്‍

മനസ്സില്‍ കെട്ടിയ കൊട്ടാരം
മണ്ണില്‍ ഉയര്‍ത്താനാവാതെ
തളര്‍ന്ന മുഖത്തോടെ
കുനിഞ്ഞ ശിരസ്സോടെ
ഒരു മദ്ധ്യവയസ്കന്‍

മഴവില്ലിനെ എത്തിപ്പിടിക്കാനാഞ്ഞപ്പോള്‍
അടിതെറ്റിയ യുവാവ്‌

മാറത്തടുക്കി പിടിച്ച പുസ്തകത്താളില്‍
പെറാത്ത മയില്‍പീലി* സൂക്ഷിച്ച
പെണ്‍കുട്ടി

തുറന്നുതന്നെയിരിക്കുന്ന കണ്ണുകളില്‍
രണ്ട്‌ കോമ്പല്ലുകളുടെ
നിശ്ചല പ്രതിഫലനവുമായി
ഒരു യുവതി

ആരായിരിക്കും?

നിര്‍ത്തിയ തീവണ്ടി നീങ്ങിത്തുടങ്ങി.

******

* എ. അയ്യപ്പന്‌ സ്തുതി

ശുഭരാത്രി

അന്നവര്‍ ആക്രമിച്ചത്‌
ആളുകള്‍ തിങ്ങി പാര്‍ക്കുന്ന ഒരിടമായിരുന്നു
തുരുതുരെ വെടിയുതിര്‍ത്തുകൊണ്ട്‌ നീങ്ങവെ
മുന്നില്‍ വന്ന ഒരു കുട്ടിയുടെ ചോര തെറിച്ച്‌
 അയാളുടെ യൂനിഫോം നനഞ്ഞു

തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള്‍ അയാള്‍ ക്ഷീണിതനായിരുന്നു
പക്ഷേ അന്നത്തെ ദൌത്യത്തിണ്റ്റെ വിജയത്തില്‍
അയാള്‍ക്ക്‌ സംതൃപ്തി തോന്നി

ഉറങ്ങുന്നതിന്‌ മുമ്പായി
പതിവ്‌ പോലെ
പഴ്സിലുള്ള മകണ്റ്റെ ചിത്രത്തില്‍
ഉമ്മ വെക്കാനൊരുങ്ങി
പക്ഷേ
ചിത്രം ചോരയില്‍ കുതിര്‍ന്നു പോയിരുന്നു
പതിവ്‌ തെറ്റിച്ചതില്‍
മനസ്സാ ക്ഷമചോദിച്ചുകൊണ്ട്‌
അവന്‌ ശുഭരാത്രി നേര്‍ന്നപ്പോള്‍
അയാള്‍ക്ക്‌ ആശ്വാസം തോന്നി
പിന്നീട്‌ ശാന്തനായി ഉറങ്ങി

ഉച്ചഭാഷിണി

തെങ്ങിലും കവുങ്ങിലും 
നാട്ടിയ മുളങ്കാലിലും ഉയര്‍ന്നു നിന്ന്‌ 
തൊണ്ട തുറന്ന്‌ 

വിക്കിനെ വിലക്കി 
വാക്കിനെ പൊലിപ്പിച്ച്‌ 
മൊഴിയില്ലാത്തവരുടെ മൊഴിയായ്‌ 
 സ്വാതന്ത്യ്രത്തിണ്റ്റെ രണഭേരിയായ്‌ 
നാവില്ലാത്ത പ്രണയത്തിന്‌ നാവ്‌ കൊടുത്ത്‌ 
 വാതിലിന്‍ പിറകിലെ നിശ്വാസത്തിനും ഈണം കൊടുത്ത്‌ 

പറമ്പിലും പാടത്തും പാതയോരത്തിലും 
വെളിച്ചം കയറാത്ത കുണ്ടനിടവഴികളിലും 
പഴമയുടെ മണം നിറയും ഇടനാഴികളിലും 
കാതുകളെ തേടി ചെന്നിരുന്ന എന്നെ 

പിടിച്ചുകെട്ടി പെട്ടിയിലടച്ച്‌ 
അലറുന്ന തൊണ്ടയെ മൃദുവാക്കി 
കനവും മുഴക്കവും ക്രമീകരിച്ച്‌ 
അകലവും പരിധിയും നിശ്ചയിച്ച്‌
തേടിവരുന്ന കാതുകള്‍ക്ക്‌ മാത്രമായ്‌. 

പ്രകമ്പനം കൊള്ളുന്നുണ്ട്‌ 
ശബ്ദം ഉള്ളില്‍ 
 വിങ്ങിനില്‍പുണ്ട്‌ 
വിളിച്ചുപറയാനാവാത്ത സത്യങ്ങള്‍ 
വയറ്റത്തടിച്ച്‌ പാടുവാനുണ്ട്‌
വിശപ്പിണ്റ്റെ ഈണം. 

ഉള്ളിലുള്ള ഭൂകമ്പം 
തുറന്ന്‌ വിടാനാകാതെ
ഒന്ന്‌ പൊട്ടിത്തെറിയ്ക്കാന്‍ പോലുമാകാതെ. 

ബസ്സ്‌ വരച്ച ഭൂപടം

ബസ്സ്‌ വരച്ച ഭൂപടം 
നിരാശയുടെ നടുക്കടലില്‍ 
പ്രത്യാശയുടെ തോണിയാത്ര കണ്ടുവന്ന 
ഒരു പെണ്‍കുട്ടി 
ബസ്സില്‍ കയറുകയാണ്‌ 
മെരുങ്ങിയ ഒരു കടുവ 
അവളുടെ സ്വപ്നത്തില്‍ തലചായ്ച്ചുറങ്ങി 

ഹൈനകളുടെ ചിരികണ്ടപ്പോഴും 
കടുവ അവളുടെ മനസ്സില്‍;
ഉറക്കമാണെങ്കിലും. 

ബസ്സ്‌ നിറയെ 
ഉദ്ധരിച്ച ലിംഗങ്ങളെന്ന്‌ 
അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ വൈകിയിരുന്നു 
നടുക്കടലിലെ തോണിയാത്രയല്ല 
ദില്ലി നിരത്തിലെ ബസ്സോട്ടമെന്നും 

നിര്‍ത്താതെ ഓടിയ ബസ്സ്‌ 
ഒരു ഭൂപടം വരച്ചുതീര്‍ത്തത്‌ 
ഓരോ പെണ്‍കുട്ടിയും അറിഞ്ഞു 
മാന്തിപ്പൊളിച്ച നിലവിളിയില്‍ 
 തങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും 

അനന്തരം 

കശക്കിയെറിഞ്ഞ പൂവ്‌ 
പരത്താന്‍ തുടങ്ങിയ സൌരഭം 
 ഉള്ളില്‍ നിറഞ്ഞു 
വലിച്ച്‌ പറിച്ചെടുത്ത ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ 
ഒരു ഭ്രൂണം വളരുന്നത്‌ നമ്മള്‍ അറിഞ്ഞു 
ഒഴുകിപ്പരന്ന ചോര
ഭൂപടം മാറ്റിവരയ്ക്കുന്നതും. 

ആത്മഭാഷണം

റബര്‍ ഉറ 

പണ്ട്‌ 
അന്ത:പുരത്തിണ്റ്റെ 
കൊട്ടിയടച്ച വാതായനങ്ങള്‍ക്ക്‌ 
കാവലിരുന്നൂ, ഹിജഡകള്‍ 
ഇന്ന്‌ 
പ്രണയിക്കുന്ന കോശങ്ങളുടെ സംഗമം 
തടഞ്ഞുനില്‍പ്പാണ്‌
ഞാന്‍. 

പ്ളാസ്റ്റിക്‌ കവര്‍ 

ഉള്ളില്‍ 
മുല്ലപ്പൂക്കളെ ഏറ്റുവാങ്ങാറുണ്ട്‌ 
പക്ഷേ 
പ്രണയമണം  നുകരാന്‍
 എനിക്കാവില്ല. 

മുഴുത്ത തക്കാളി കവിളില്‍ 
കവിളുരുമ്മി തുടുക്കാനും 
വെണ്ടയ്ക്കയുടെ പച്ചമണത്തില്‍ 
ഉന്‍മേഷം കൊള്ളാനും 
ആശയുണ്ട്‌. 

ഉള്ളിയോട്‌ ചേര്‍ന്ന്‌ 
കണ്ണീര്‍ തൂവാനും മൂക്ക്‌ ചീറ്റാനും 
അറുത്ത്‌ തള്ളിയ കോഴിയുടെ 
കണ്ഠത്തില്‍ നിലച്ചുപോയ അവസാന വാക്കിന്‌ 
കാത്‌ കൊടുക്കാനും
എനിക്കാവില്ല. 

വെയിലില്‍ വാടിത്തളര്‍ന്നുറങ്ങാനും 
ഇക്കിളിയിടുന്ന മഴവിരലുകളില്‍ 
കുതിര്‍ന്ന്‌ തുളുമ്പാനുമാവാതെ 

ചൂളയില്‍ തിളച്ചുരുകി 
പലരൂപങ്ങളില്‍ 
 പലവര്‍ണ്ണങ്ങളില്‍ 
വീണ്ടും വീണ്ടും 
ജന്‍മമെടുത്തുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു 
ഒരിക്കലും കിട്ടാത്ത മോക്ഷം കാത്ത്‌ 
ദ്രവിയ്ക്കാതെ നശിക്കാതെ
മണ്ണിലലിയാനാവാതെ.... 

രാമൊഴി: വാതിലില്‍ കോറിവരയ്ക്കുന്നു

രാമൊഴി: വാതിലില്‍ കോറിവരയ്ക്കുന്നു: വാതിലിനപ്പുറം   ഒരായിരം   കിളികളെ   കോറി   വരയ്ക്കുന്നൊരാകാശം ; വര   മായ്ക്കുന്ന   മേഘങ്ങള് ‍. കളഞ്ഞ്   പോയ   ഒരു   താക്കോല് ‍...

നേര്‌

നേര്‌
ഞങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം
ഇപ്പുറത്താണെന്ന്‌
അപ്പുറത്ത്‌ നിന്ന്‌ നീ പറഞ്ഞു

പക്ഷേ എനിക്കറിയാമായിരുന്നു
നേര്‌
ഞങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം
ഇപ്പുറത്താണെന്ന്‌

തര്‍ക്കം തുടരവെ
ആളുകള്‍ പറ്റം ചേര്‍ന്നു
ഞങ്ങള്‍ക്കൊപ്പവും നിങ്ങള്‍ക്കൊപ്പവും

അപ്പോള്‍ 
നമ്മുടെ രണ്ടുപേരുടേയും കാലടികളെ നനച്ചുകൊണ്ട്‌
പുഴ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ചളിയും ചപ്പുചവറുകളും വഹിച്ച്‌
ഒഴുകിയ പുഴയുടെ അടിത്തട്ടില്‍
നിരന്തരമായ ഒഴുക്ക്‌ രാകി മിനുക്കിയ
വെള്ളാരങ്കല്ലുകള്‍
രത്നങ്ങളായ്‌ തിളങ്ങി,
ആരും കാണാതെ. 

അത്‌...

ഓരോ കണ്ണില്‍നിന്നും നീളുന്നുണ്ട്‌ 
ഒരു നാക്ക്‌
നക്കി തുടയ്ക്കാന്‍ ആര്‍ത്തി പൂണ്ട്‌. 
ഇറ്റു വീഴുന്നുണ്ട്‌കൊതിസ്രവം. 


ഖുറാന്‍ ഓതുമ്പോഴും 
പാഠം ചൊല്ലുമ്പോഴും 
 കണ്ണുകളില്‍ നിന്ന്‌നീളുന്നത്‌ നാക്ക്‌. 


വരുന്നത്‌ പല രൂപത്തില്‍ 
തോക്കായ്‌, ചൂരല്‍ വടിയായ്‌ 
തലോടാനായുന്ന കൈകകളായ്‌ 
ഒടുവില്‍ എടുക്കുന്നത്‌ ഒരേ രൂപം 


അറിയാതെന്ന പോല്‍ 
 ഒരു ഉരുമ്മല്‍ 
അറിഞ്ഞാല്‍ തന്നെ എന്തെന്ന 
ഒരു നുള്ള്‌ 
പരിചയഭാവത്തിലുള്ള 
ഒരു പുഞ്ചിരി 
പ്രണയപൂര്‍വമെന്ന പോല്‍ 
ഒരു നോട്ടം 


ആളറിയാതെ 
ഒരു മിസ്കാള്‍ 
ആള്‌ മാറി
ഒരു എസ്‌ എം എസ്‌ 


എല്ലാം എല്ലാം... 
ഒന്നിലേക്ക്‌ 
അതിലേക്ക്‌ മാത്രം
അതിലേക്ക്‌ മാത്രം. 

എന്നെങ്കിലും

മുനവെച്ച
ഒരു വാക്കിന്‌ പിന്നില്‍
മുന മുളയ്കാത്ത
ഒരു പാട്‌ ചിന്തകളുണ്ട്‌

ചിലപ്പോഴെങ്കിലും
ഒരു വെടിയുണ്ട പിറക്കുന്നത്‌
തീ പിടിയ്കാതെ പോയ
വെടിമരുന്ന് ശേഖരം
ഉള്ളില്‍ നിറച്ചുകൊണ്ടാണ്‌
അതിന്‌ പൊട്ടിത്തെറിയ്കാന്‍
ഒരു വിരലിണ്റ്റെ
സഹായം പോലും വേണ്ട

വിടരാതെ പോയ
മുഴുവസന്തം ഉള്ളില്‍ നിറച്ച്‌
ഒരു പൂ വിരിയുമോ
എന്നെങ്കിലും!

നടത്തം

നടക്കുന്നത്‌
രണ്ട്‌ കാലിലല്ല
വഴിയിലും വരമ്പിലുമല്ല

കൂടെയുണ്ട്‌
ഒരു നാട്ടുമാവിന്‍ തണലും
ഇത്തിരി നിലാക്കുളിരും
ഏത്‌ നട്ടുച്ചയ്ക്കും.

നിരത്തുവക്കില്‍
ഇപ്പോള്‍ ഇല്ലാത്ത
ഓലക്കുടിലില്‍ നിന്നുയരുന്നുണ്ട്‌
ശേഖരേട്ടണ്റ്റെ
ഇരുന്നൂറ്‌ മില്ലി തെറി.

ബാറിലെ അട്ടഹാസങ്ങള്‍ക്കിടയിലും
കാതില്‍ വീഴുന്നത്‌
വേലായുധേട്ടണ്റ്റെ
തെങ്ങിന്‍ കള്ള്‌ മണക്കുന്ന
ഒരു പ്രണയഗാനം.

നികത്തി ടാര്‍ ചെയ്ത
കുണ്ടനിടവഴിയുടെ വക്കില്‍
പൂക്കാത്ത കൊന്നയ്ക്ക്‌
പൂ ചൂടിച്ച്‌ നില്‍പാണ്‌
പാവാടയും ജമ്പറുമിട്ട
ഒരു പുഞ്ചിരി.

കാതില്‍ അലയ്ക്കുന്നുണ്ട്‌
തീവണ്ടിയുടെ നിര്‍ത്താത്ത കൂക്കിവിളിയില്‍
പിളര്‍ന്നുപോയ
ഒരു പശുക്കുട്ടിയുടെ നിലവിളി.

മാറാപ്പില്‍
പരാതികള്‍, പരിഭവക്കുറുകലുകള്‍
ഓഫീസിലെ
അശ്ളീലം തെറിക്കുന്ന തുപ്പലുകള്‍
നീറിക്കിടപ്പുണ്ട്‌
"കൊതിക്കല്ലുകള്‍ വന്നുകൊണ്ട*
ഉടല്‍മിനുപ്പിണ്റ്റെ മുറിവായകള്‍"

നില്‍ക്കുന്നില്ല
നടത്തം തുടരുന്നു.
.........

*സെറീനയുടെ 'ഉപ്പിലിട്ടത്‌' എന്ന കവിതയില്‍ നിന്ന്‌.

പിണക്കം

നീന്തിക്കടക്കാന്‍
പ്രണയത്തിണ്റ്റെ
കരകാണാക്കടല്‍ മുന്നില്‍
നമ്മളോ,
മൌനത്തിണ്റ്റെ പൊങ്ങുതടിയിലേറി
എങ്ങോട്ടെന്നറിയാതെഒഴുകുന്നു.

പ്രണയിക്കുമ്പോള്‍
മൌനം
നേര്‍ത്ത മൂടല്‍മഞ്ഞായ്‌ പുണരും
പക്ഷേ
ഇപ്പോള്‍
കൂരിരുട്ടിണ്റ്റെ കരിമ്പടമായ്‌
നമ്മെ മൂടുന്നു
പരസ്പരം കാണാനാവാതെ
നമുക്ക്‌ വീര്‍പ്പുമുട്ടുന്നു.

പറയാത്ത വാക്കുകള്‍ കൊണ്ടെന്നെ
കീറിമുറിക്കുമ്പോള്‍
ചോര പൊടിയുന്നത്‌
സ്വന്തം ഉടലില്‍ നിന്നാണെന്ന്‌
നീയറിയാത്തതെന്ത്‌

സ്വീകരണമുറിയില്‍
മുഖം തിരിച്ചാണിരിപ്പ്‌
അടുപ്പില്‍ പാതിവെന്തിരിപ്പുണ്ട്‌
തീന്‍മേശമേല്‍ തൂവിക്കിടപ്പുണ്ട്‌

പിണക്കം
'പാ' യിലെ
ഇണക്കം മാത്രമായെങ്കില്‍....

കൈയെഴുത്തുകള്‍ വായിക്കുമ്പോള്‍...

ചില കൈയെഴുത്തുകള്‍ അങ്ങനെയാണ്‌
മുണ്ടും നേര്യതും ധരിച്ച്‌
മുടിയില്‍ തുളസിക്കതിര്‌ ചൂടി
നെറ്റിയില്‍ ചന്ദനക്കുറിയണിഞ്ഞ്‌
തൊഴുത്‌ നില്‍ക്കും.

ചിലത്‌
ഒളിഞ്ഞ്‌ നിന്ന്‌ കരിവള കിലുക്കും
കടക്കണ്‍നോട്ടമെറിയും
കാല്‍നഖക്കവിത കുറിക്കും.

ചില കൈയെഴുത്തുകള്‍
വരകളേയും വരികളേയും വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട്‌
തെറിച്ച്‌ നില്‍ക്കും
താന്തോന്നിയായി.

ചിലത്‌
പൊയ്ക്കാലില്‍ ഉയര്‍ന്ന്‌ നിന്ന്‌
താടിയുഴിഞ്ഞുകൊണ്ട്‌
നിസ്സംഗമായ കണ്ണുകളോടെ
നോക്കാതെ നോക്കും.

മറ്റ്‌ ചിലത്‌
ഗ്രഹണി പിടിച്ച കുട്ടികളെപ്പോലെ
ഉന്തിയ വയറുമായി
ഈര്‍ക്കിള്‍കാലുകളില്‍ പൊങ്ങി
ദൈന്യതയോടെ കണ്ണുകളുയര്‍ത്തും.

ചിലത്‌
ഉറയ്കാത്ത കാലടികളോടെ
എങ്ങും തൊടാതെതെന്നി തെന്നി നീങ്ങും.

ഇപ്പോള്‍
വിരല്‍ ഞൊടിക്കുകയേ വേണ്ടൂ
തികഞ്ഞ ചിട്ടയോടെ
കൃത്യമായ അകലത്തില്‍
വരയും വരിയും ഭേദിക്കാതെ
മാര്‍ച്ച്‌ ചെയ്തെത്തുന്നു
എഴുത്തുകള്‍.